Aromaterapia | zielonysklep.com
1

KRÓTKA HISTORIA AROMATERAPII

W naszym sklepie właśnie pojawiła się nowa kategoria produktów – Kadzidła i zapachy. Od dzisiaj, możecie u nas kupić między innymi liście Białej Szałwii, Palo Santo (drewno palisandrowe) oraz tradycyjne kadzidła tybetańskie!

Z tej okazji, chcemy przybliżyć Wam nieco tajników aromaterapii i pokazać, jak najlepiej wykorzystać potencjał esencji. Wczoraj opisałam jak oczyścić przestrzeń wykorzystując dym palonej szałwii lub palisandru. Dzisiaj cofniemy się trochę w czasie i zajmiemy się historią aromaterapii.

Poniższy tekst pochodzi z jednej z książek naszego wydawnictwa – „Ajurweda a uroda” Melanie Sachs.

Ajurweda a uroda. Jak być pięknym   Melanie Sachs
Ajurweda a uroda. Jak być pięknym Melanie Sachs

W książce, poza wprowadzeniem do aromaterapii, znajdziesz też wiele wskazówek dotyczących tego jak oczyszczać i nawilżać cerę, pielęgnować ciało, przygotować naturalne kosmetyki, skomponować prawidłową dietę oraz jak najlepiej korzystać z dobrodziejstw ziół i olejków.

Historia aromaterapii w pigułce

Aromaterapia w postaci znanej nam obecnie jest odrodzeniem się gałęzi ziołolecznictwa, która od wieków cieszyła się uznaniem i szacunkiem ludzi na całym świecie. W świecie starożytnym naturalne olejki zapachowe były wysoce cenione, na równi z wartościowymi metalami, klejnotami, tkaninami i przyprawami. Fenicjanie eksportowali olejki popularne w czasach kultury egipskiej do krajów arabskich, Grecji i Rzymu. Hipokrates, uznawany za „ojca medycyny”, przepisywał okadzanie i ciepłe kompresy z zastosowaniem drogocennych olejków ze względu na ich właściwości lecznicze. Rzymianie cenili je ze względów zapachowych i stosowali również do upiększania ciała, włosów, ubrań, a nawet bielizny pościelowej.

Wraz z upadkiem cesarstwa rzymskiego znajomość aromaterapii dotarła do krajów kultury perskiej i arabskiej, gdzie rozkwitła. Avicenna (980-1037 n.e.), uzdolniony lekarz arabski, nauczyciel i płodny pisarz, poświęcił całą książkę róży – najbardziej cenionemu kwiatu w tradycji muzułmańskiej.

Wyprawy krzyżowe spowodowały powrót olejków do Europy. Pod koniec XV wieku destylowano zioła rdzennie europejskie, takie jak lawenda, rozmaryn czy szałwia. Te aromatyczne preparaty były szczególnie popularne w dobie renesansu, kiedy to uznawane były za najlepszą obronę przed zarazą. Pod koniec XVII wieku stosowanie substancji zapachowych uległo podziałowi na przemysł perfumeryjny i alchemię. Esencje nadal stosowano ze względu na ich właściwości lecznicze mniej więcej do roku 1818, kiedy to we Francji opublikowano kodeks medyczny i farmakopeę, które w znacznym stopniu dyskredytowały lecznicze właściwości substancji aromatycznych i esencji. Jednak stosowane były one nadal do produkcji perfum, kosmetyków i żywności.

W 1928 roku francuski chemik Gattefosse doprowadził do odrodzenia się sztuki aromaterapii. Inny francuz, dr Jean Valnet, opublikował w 1964 roku Aromatherapie, ponownie przywracając jej status dobroczynnego ziołolecznictwa. Jedna z jego studentek, Madame Marguerite Maury, była pierwszą, która ponownie zastosowała esencję, ze względu na jej właściwości lecznicze i zapachowe. Jej celem było stworzenie aromatycznych mieszanek ściśle dostosowanych do indywidualnego temperamentu i określonych problemów zdrowotnych – to prawie ajurwedyjski punkt widzenia, polegający na tym, aby w procesie leczenia i pielęgnacji postrzegać ciało, umysł i ducha jako całość. Esencje są obecnie szeroko stosowane w produkcji kosmetyków naturalnych, a medycyna zaczyna stopniowo uznawać ich wartość.

W Indiach istnieje dowód na to, że destylowaną wodę kwiatową stosowano już 5000 lat temu. Urządzenia do surowej destylacji odkryto niedawno w Pakistanie, który związany był z cywilizacją doliny Indusu. Odnaleziono tam pojemniki na perfumy sprzed 3000 roku p.n.e. To jedynie potwierdza, że ludzie już wtedy używali aromatycznych preparatów ziołowych. Literatura wedyjska sprzed 2000 roku p.n.e wymienia ponad 700 substancji, w tym cynamon, imbir, mirrę i drzewo sandałowe oraz podaje ich zastosowanie do leczenia chorób ciała i umysłu, co sugeruje że była to zaawansowana metoda leczenia. Substancje te, nazywane attar, co oznaczało nie tylko perfumy, ale i dym, wiatr, zapach lub esencję, szeroko stosowane były podczas ceremonii religijnych w celu wyciszenia umysłu i pogłębienia stanu medytacyjnego. Pozostają one częścią medycyny ajurwedyjskiej, która udoskonaliła sztukę produkcji kadzidełek i preparatów do ciała z olejków. Z medycznego punktu widzenia uznawane są za najbardziej przydatne, kiedy pierwotna przyczyna choroby wiąże się z zaburzeniami umysłowymi bądź emocjonalnymi. Aromaterapia zalecana jest zwłaszcza w chorobach będących wynikiem stresu i depresji. Ich skuteczność w leczeniu chorób skóry i naturalny wpływ na emocje sprawiają, że stanowią one najlepszy nośnik kosmetyków ajurwedyjskich.

Chcesz dowiedzieć się więcej?

Jeśli zainteresował Cię temat aromaterapii, odsyłamy do lektury książki Melanie Sachs, z której dowiecie się jak traktowane są esencje w ajurwedzie, jakie mają właściwości oraz w jaki sposób odpowiednio je stosować. Z tekstu dowiecie się też jak dobierać odpowiednie aromaty do swojej konstytucji (doszy)!

 

 

 

Przeczytaj więcej w serwisie a-ajurweda.pl:

Moc orientalnych zapachów

Aromaty i olejki w praktyce jogi

Aromatyczne właściwości drzewa sandałowego

 

 

One thought on “KRÓTKA HISTORIA AROMATERAPII

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge